Co czujecie po przeczytaniu ostatniego tomu?

[Aevenien]

Hmm, tak sobie pomyślałam, że fajnie by było napisać co czuliśmy po skończeniu czytnia. Ja muszę to z siebie wyrzucić. Mam nadzieję, że też szczerze napiszecie jak się czuliście.
No dobra tylko się nie śmiejcie, ja wiem, że ma 17 lat xD i że z moją głową nie wszystko jest w porządku, ale co tam. Te słowa napisałam zaraz po przeczytaniu ostatniej części.


25 lipca godzina 20.21

Skończyłam. Ostatni tom Harry'ego Pottera. Już nie będzie kolejnej części. Nie będzie gorączkowego oczekiwania, niecierpliwości i wystawania pod księgarnią. To już jest koniec. Możemy śmiało nazywać się pokoleniem Harry'ego Pottera. Ale co się stanie, kiedy skończymy czytać tę ostatnią książkę?? Czy magia zniknie z naszych serc i umysłów? Kiedy zaczynałam czytać Harry’go byłam dzieckiem. Czekałam na list z Hogwartu i przeżywałam wielkie rozczarowanie, kiedy go nie dostałam. Całe moje dzieciństwo, połowę mojego życia wypełniał Harry Potter. Były momenty, kiedy był on dla mnie najważniejszy, ale były też chwile, kiedy o nim zapominałam. Teraz mam 17 lat. Można powiedzieć, że jestem prawie dorosłym człowiekiem. Kiedy dostałam 7 tom miałam łzy w oczach. Z jednej strony byłam bardzo ciekawa jak skończy się cała historia, z drugiej bałam się przeczytać to ostatnie zdanie … słowo. Bałam się obrócić ostatnią kartkę i stanąć twarzą w twarz ze świadomością, że na następnej strony już nie ma. Z bolesną świadomością, że to był ostatni tom, że przygody Harry’ego i jego przyjaciół dobiegły końca. Parę minut temu jednak stało się. Przeczytałam ostatnie słowo, zamknęłam książkę. W oczach miałam łzy żalu i tęsknoty. Już nigdy nie będzie tak jak kiedyś. Poczułam się jakby ktoś zatrzasną drzwi pewnego rozdziału w moim życiu. Bardzo ważnego rozdziału, a na dodatek przytrzasnął mi wszystkie palce. Bolało. Bardziej niż myślałam, bardziej niż mogłam to sobie wyobrazić. Łzy sama spływały mi po policzkach. Płynęły, kiedy czytałam ostatnie strony, wiedząc, że już za chwilę zabraknie mi kartek. Skończyłam czytać. Siedziałam przez kilka minut, patrząc się niewidzącym wzrokiem przed siebie. Jak przez mgłę słyszałam melodie piosenki The Bitter Sweet Symphony, powtarzającej się w kółko. Moje usta mimowolnie powtarzały słowa " To już jest koniec". Łzy płynęły dalej, nic sobie nic robiąc z moich prób powstrzymania ich.
Rowling napisała książkę, która zmieniła nasze życie, zmieniła cały świat. Jednak jakże okrutne z jej strony było skończyć swą opowieść. Powiedzieć, że nie będzie dalszego ciągu. Tak po prostu. Harry Potter był książką wyjątkową, jedyną w swoim rodzaju. Nawet cały rozgłos wokół niego nie potrafił przyćmić magii tej historii.
Bardzo żałuję, że Rowling napisała takie zakończenie. Żeby zabić mojego ulubionego bohatera a o drugim ledwie wspomnieć? Skandal! O ile rozdział 36 był jeszcze do zniesienia, ten słodki, idiotyczny epilog mnie dobił.

Uff, teraz trochę mi lepiej. Wiem, że dramatyzuje, przesadzam i histeryzuje. Tak, moi rodzice już zdążyli mi to powiedzieć kilka razy. Więc chociaż Wy mi tego oszczędźcie.
Czekam na Wasze posty.

[Limonka]

Właśnie miałam założyć taki temat ;). Ja też sobie podramatyzuję, a co mi tam! Osobiście jestem załamana i mam coś w rodzaju depresji. Odkąd skończyłam czytać książkę, jestem w paskudnym nastroju i co chwilę zaczynam ryczeć, poważnie. Właściwie sama nie wiem dlaczego... chyba głównie przez to, że coś na co czekałam tyle lat kompletnie zawiodło moje oczekiwania. Wcześniej ślepo twierdziłam, że siódma książka będzie najlepsza - cóż, nie jest. Czuję się wręcz oszukana. Dodatkowo to, o czym pisała Kasia - jesteśmy pokoleniem HP i teraz zamyka się pewien rozdział w naszym życiu. To przygnębiające. Nie mam siły się rozpisywać, czuję pustkę. No. I koniec.

[agabella]

Czulam to samo. Z jednej strony chec przeczytania, dowiedzenia sie jak sie skonczy to wszytsko, a z drugiej chcialam odwlekac ten moment tak dlugo jak ylko sie da. Powtaralam soebie, ze to juz zostawie na jutro, ale nie moglam sie doczekac. Gdy skonczylam 11 lat moj starszy i madrzejszy kuzyn wyslal mi list przez zwykla poczta, a w srodku byl zrobiony na komputerze list z hogwartu. Babcia zarzekala sie, ze widzialy latajace sowy - wszytsko bylo przygotowane wprot doskonale. Boze jak ja sie wtedy cieszylam !!! Na poczatku NAWET UWIEZRYLAM W TA CALE BAJKE Pamietam jak dostalam pierwsze ksiazki, jak obejrzlam fil i chyba nie przepuszczalam, ze ktoregos dnia wezme w swoje rece 7 czesc, ale stalo sie. Diostalam ja, specjalnie czekalam dwa dni dluzej po premierze. A jak juz ja skonczylam nie moglam sobei miejsca doslownie znalezc. Buuuu !

[cyklopPL]

Zgadzam się z postami powyżej, po przeczytaniu czułem szczęście, bo ostatnia część bardzo, a raczej BARDZO mi się podobała, gdy ją skończyłem rozpierała mnie satysfakcja z zakończenia serii (nie chodzi o epilog tylko ogólnie całą książkę), ale i także niestety zarazem smutek/zrozumienie. Smutek gdy pomyślałem, że nie ma następnej daty wyjścia nowej książki o Harrym, że to już koniec i jedyne co mi pozostało to możliwość ponownego czytania serii:no:, ale zarazem zrozumienie i respect dla Jo, że nie zrobiła z tego latynowskiej telenoweli i zgodnie z zapowiedzią (i sensem) zakończyła cykl o Harrym.:rol: Aczkolwiek na pewno dużo osób czuło z tego powodu wszechobecny smutek, me 2:yes:

[afrosdyta]

Skoro przeczytaliście już ostatni tom mam pytanie. Chce sie wreszcie dowiedziec kto umrze. Ale chce sie tego dowiedziec od kogos kto faktycznie ksiazke czytal a nie wymysla sobie historyjki. Mam nadzieje ze na tym forum nie ma takich osob... Pozdrawiam i niecierpliwie czekam na odpowiedz. Caluski

[Antares]

Poza śmiertelnym zmęczeniem (bo czytałem ze 40 godzin bez przerwy prawie, w kazdym razie bez snu) to nie czułem chyba nic, poza wielkim rozczarowaniem. Oto konczy się ostatnia częsc siedmiotomowego cyklu, najpopularniejsza ksiązka swiata, bestseller wszechczasow.. A tu okazuje sie, ze to wielkie dzieło nie zostało opatrzone porządnym zakonczeniem. Akcja, ktora rozwijala sie przez szesc czesci i kumuluje sie w siodmej, zostaje nagle urwana, bezsensownie i naiwnie rozwiązana, i jeszcze dobita infantylnym, niezyciowym epilogiem.

Zaprawdę, cała sympatia do tych ksiązek przeszła mi jak ręką odjął..

Aż żal mi się Riddle'a zrobiło, że takiego geniusza i potężnego maga pokonał jakiś nieuk, który przez 7 tomów jechał na szczęściu tylko....

[melody]

Ja czułam smutek. No niby nie mogłam się doczekać na książkę, ale teraz jak jest już po to czuje pustkę. Jestem jednym z tych czytelników(czytelniczek), który zaczynał czytać Pottera w wieku tego książkowego a skończył teraz. Kurcze, to prawie całe moje życie!

[afrosdyta]

Hej!!! Kasiu Gryfonko, nie lubie sie przyznawac do bledu ale chyba masz racje. Dzieki jestem osoba ktora czasem tez nalezy doprowadzic do porzadku B)

[Nav]

Antares napisał/a:
Poza śmiertelnym zmęczeniem (bo czytałem ze 40 godzin bez przerwy prawie, w kazdym razie bez snu) to nie czułem chyba nic, poza wielkim rozczarowaniem. Oto konczy się ostatnia częsc siedmiotomowego cyklu, najpopularniejsza ksiązka swiata, bestseller wszechczasow.. A tu okazuje sie, ze to wielkie dzieło nie zostało opatrzone porządnym zakonczeniem. Akcja, ktora rozwijala sie przez szesc czesci i kumuluje sie w siodmej, zostaje nagle urwana, bezsensownie i naiwnie rozwiązana, i jeszcze dobita infantylnym, niezyciowym epilogiem.

Zaprawdę, cała sympatia do tych ksiązek przeszła mi jak ręką odjął..

Aż żal mi się Riddle'a zrobiło, że takiego geniusza i potężnego maga pokonał jakiś nieuk, który przez 7 tomów jechał na szczęściu tylko....

Nic dodać, nic ująć. Sto procent poparcia.
Warto jeszcze nadmienić o bezsensownie dużej liczbie nierozwiązanych wątków, głównie osobowych (Dursleye, Kreacher, Neville, Hogwart i sterta innych miejsc i osób, do których się przywiązaliśmy, a nie dowiadujemy się NIC o ich dalszych losach).

[Kreacher]

tutaj Was poprę (jeżeli tyczy się tej części) ale J.K. Rowling powiedziała, że specjalnie napisała takie zakończenie powieści, aby potem móc dokładniej (bo tutaj byłoby nie możliwe) napisać o dalszych losach bohaterów, nierozwiązanych wątkach itp. w encyklopedii.